De impact van digitalisering op de toegang tot vervoersdiensten

De verschuiving naar digitale toepassingen bij vervoersdiensten (zoals openbaar vervoer en de deelauto) brengt nieuwe uitdagingen met zich mee. Niet iedereen kan of wil het tempo van deze digitale transformaties volgen. Het biedt uitkomst als we bij het ontwerp van digitale toepassingen rekening houden met de toegankelijkheid voor iedereen, extra voorlichting geven en analoge alternatieven op peil houden. Dit blijkt uit een literatuuronderzoek van het Kennisinstituut voor Mobiliteitsbeleid (KiM).

Voor de reiziger is het hebben van een smartphone niet voldoende. Je moet immers ook beschikken over een volle batterij, voldoende data, maar bovenal over de kennis en vaardigheden om te kunnen navigeren door de digitale wereld van vervoersdiensten.

Kwetsbare groepen en gevolgen voor mobiliteit

Volgens de bestaande literatuur vormen senioren en minderjarigen, mensen met een lager inkomen, mensen met een lager opleidingsniveau en mensen uit minderheidsgroepen de voornaamste risicogroepen als het gaat om digitalisering in vervoersdiensten. Hoeveel mensen er in Nederland niet mee kunnen komen met digitalisering (in vervoersdiensten) is onbekend. De verschillen dreigen te groeien: terwijl de technologische koplopers de vruchten van digitalisering weten te plukken, hebben risicogroepen moeite met de nieuwe spelregels en het wegvallen van analoge alternatieven. Dit kan mobiliteitsarmoede in de hand werken.

Deze literatuurstudie is een eerste bouwsteen van een onderzoeksprogramma naar de problemen van digitalisering voor delen van de samenleving. In het vervolg van dit programma gaat het KiM onderzoeken hoe kwetsbare groepen in Nederland omgaan met de digitalisering in vervoersdiensten. Verder zal het KiM oplossingsrichtingen verder uitdiepen.